Ռուբեն Սևակը 20-րդ դարասկզբի արևմտահայ նշանավոր բանաստեղծներից է:
Նա ապրում ու ստեղծագործում էր մի ժամանակաշրջանում, երբ հայ ժողովուրդը գտնվում էր ոչ միայն
քաղաքական-սոցիալական ճնշման տակ, այլև կանգնած էր ֆիզիկական բնաջնջման` հայաջնջման սարսափի առաջ:
1901 թ․ Բանաստեղծը տպագրեց «Պոետն ու Մուսան» պոեմը։ Դա դառնությամբ ու հուսահատությամբ առլեցուն, «անհաս փառքի ճամփայի» տատասկների կամ, ինչպես գրել է նամակներից մեկում՝ «մռայլ ու տափակ, մանր ու չնչին» իր օրերի մասին ստեղծագործություն է։ Այդտեղ Հովհ․ Թումանյանն ունի այսպիսի տողեր․
Իրանը դարձյալ հայտարարել է «Բուշեր» ԱԷԿ-ին ԱՄՆ-ի և Իսրայելի թվով արդեն երրորդ հարվածի մասին: Իրանի ատոմային Էներգիայի կազմակերպությունը (ԻԱԷԿ) հայտարարել է, որ «Բուշեր» ԱԷԿ-ը դարձել է ԱՄՆ-ի և Իսրայելի հարվածի թիրախ: Հրթիռային հարվածը հասցվել է մարտի 27-ին տեղական ժամանակով 23:40-ին (Երևանի ժամանակով այսօր 00:15-ին)...